Uit de Pers:

Jarig Arsis trakteert op kunstzinnig feest

(door Bregje Suurland, BN/De Stem september 2006)

Het thema ? Juist; Oud & Nieuw. Voor de invulling van het culturele weekeinde benaderde de gemeente Bergen op Zoom Arsis. Dit collectief van beroepskunstenaars is sinds 2001 gegroeid van vijf naar dertig leden. “Ontmoeting is erg belangrijk” zegt Auke van der Heide. “Tijdens de open atelierroutes in het verleden merkten we dat we elkaar inspireren. We waren echter niet georganiseerd en hadden geen plek om elkaar te ontmoeten.” Met de oprichting van Arsis kwam daar een einde aan, al hebben de kunstenaars over hun onderkomen in de Rembrandtstraat nog wel wat te klagen. “Onderkomen, dat is de goede beschrijving”, lacht Dees Goossen. “Belangenbehartiging is ook enorm belangrijk”, vervolgt ze. “We vormen een gesprekspartner voor overheid, instanties en beeldend kunstenaars”.

Jan Wessendorp stelt dat Arsis de afgelopen jaren al wat leuke opdrachten voor kunstenaars heeft weten binnen te slepen. “En deelname aan Cumenu, waar kunstenaars aan basisschool leerlingen over hun vak vertellen is ook heel belangrijk”, haalt Van der Heide aan. Goosen: ”Een gesprekspartner, zoals we voor de gemeente waren voor de invulling van het cultureel weekeinde, dat wil Arsis wel vaker zijn”.

Met Oud & Nieuw wil Arsis meer dan alleen een goede expositie inrichten. “Bergen op Zoom is gericht op het verleden, ze kijkt altijd naar de historie. Terwijl ze juist vooruit moet kijken”, stelt Wessendorp.

Door hedendaagse kunst naast historische voorwerpen in het Markiezenhof te plaatsen, hopen de kunstenaars van Arsis de oude kunstvoorwerpen in een ander daglicht te stellen. ”Bovendien willen  we een oude discussie oprakelen”, zegt Van der Heide. “Een paar jaar geleden is in stilte besloten in het Markiezenhof geen moderne kunst meer tentoon te stellen. De enige buiten ons die daar tegen protesteerde waren nota bene de ondernemers van de binnenstad. Die zien wel in dat moderne kunst publiek trekt”. Goosen vult hem aan:”Een stad als Bergen op Zoom hoort gewoon een tentoonstellingsruimte voor moderne kunst te hebben”. Arsis kreeg de beschikking over het hele Markiezenhof. “Formidabel, alles mocht, als het maar geen geld kostte”, lacht Wessendorp.

In verschillende ruimtes is modern werk geplaatst. Zo heeft het hemelbed in een van de stijlkamers een uitbundig soort bruidsjapon gekregen. “Das eeuwige weibliche” staat er op te lezen. Dees Goosen zet zich met de jurk en de portretten aan de muur af tegen het stereotype van een “mooi, blond en wulps”, Westers ideaalbeeld van de vrouw. In een andere zaal heeft Auke van der Heide een schilderij over een portret van Gerard van Honthordt gehangen. “Ik vond dit het mooiste schilderij uit de oude periode dat ze hier hebben. Door een werk van mezelf daarover heen te hangen, ga ik de confrontatie aan met het publiek. Aan hen de keuze wat ze het mooiste vinden”. Jan Wessendorp merkt op dat de combinatie van schilderijen de ontwikkeling in het schilderen toont; van illustratief tot veel abstracter. “Bovendien is de kracht van het werk overeind gebleven: de ogen van het meisje kijken je aan, waar je ook in het vertrek staat”.  Voor de opening van de tentoonstelling heeft Arsis zanger/dichter Jan Rot weten te strikken.”Omdat hij oude muziek in een nieuw, Nederlands jasje steekt. “Bovendien staat tijdens een museumavond op 14 september de Bergse cineast Adriaan Ditvoorst centraal. Onder het Bergse publiek is hij onbekend, maar in de filmwereld stond hij als vernieuwend te boek”. In de Hofzaal is deze donderdag een doorlopende presentatie van vijf korte films. Aardig detail is dat in de film “Ik kom wat later naar Madra” uit 1965 Het Markiezenhof (voor de restauratie) als decor dient.